Microdoseren: wat het mij bracht, en wat ik nog altijd niet weet
Ik vind het belangrijk dat mensen open over hun ervaringen kunnen spreken. Ook wanneer die moeilijk bespreekbaar zijn of maatschappelijk gevoelig liggen. Ik wil vertellen hoe ik microdoseren heb ervaren, met ruimte voor wat ik niet weet.
Dit is een persoonlijke getuigenis. Mijn weg is geen medisch advies of aanbeveling voor iemand anders. Deze tekst staat los van mijn betaalde coachingaanbod.
Antidepressiva
Na ernstige psychische moeilijkheden en een zelfmoordpoging heb ik antidepressiva gebruikt. Ik begreep waarom artsen die medicatie belangrijk vonden en waarom ik ze zelf bleef nemen.
Mijn persoonlijke ervaring was dat ik er vaak weinig voordeel van merkte. De emotionele afvlakking vond ik niet noodzakelijk het moeilijkste. Vooral de verergering van lichamelijke klachten woog zwaar.
Dat is mijn ervaring. Antidepressiva kunnen voor andere mensen wel veel betekenen.
De volgorde doet ertoe
Voor ik met microdoseren kon beginnen, moest ik in mijn eigen traject eerst al enkele weken gestopt zijn met antidepressiva. De mogelijkheid om microdoseren te proberen was voor mij een belangrijke motivatie om met de medicatie te stoppen.
Microdoseren heeft mij niet rechtstreeks van antidepressiva afgeholpen. Ik was al gestopt vóór ik ermee begon.
Ik beschrijf hier mijn geschiedenis, zonder daarmee een veilige manier van stoppen of een wachttijd voor anderen aan te geven. Verander of stop voorgeschreven medicatie niet op eigen houtje. Bespreek dat met je voorschrijvende arts.
Een paar uur verlichting
Tijdens het microdoseren ervoer ik soms een paar uur uitgesproken verlichting. Het was ontspanning, maar niet precies dezelfde ontspanning als ik bij diazepam had ervaren.
Soms voelde ik me meer verbonden met het leven, met andere mensen en met de wereld rondom mij. Soms wat dromerig. Het deed me weleens denken aan het gevoel na een lange looptraining. Af en toe had ik zin om te dansen.
Op mijn werk merkte ik dat sociaal contact soms gemakkelijker werd.
Ook al is de berg de dag nadien weer even groot, ondertussen heb je wel wat sociaal contact gehad.
Die tijdelijke ervaring kon betekenisvol zijn.
Wat ik nog altijd niet weet
Ik weet niet of microdoseren op lange termijn wezenlijk iets voor mij heeft veranderd. De verlichting was vaak tijdelijk.
Misschien speelde de stof een rol. Misschien mijn verwachtingen, de omstandigheden of andere veranderingen in mijn leven. Waarschijnlijk kan ik dat niet eenvoudig uit elkaar halen. Ik wil daar eerlijk over blijven.
Wat onderzoek wel en nog niet kan zeggen
Microdoseren is iets anders dan de begeleide psychedelische behandelingen met grotere doses die in wetenschappelijk onderzoek worden bestudeerd. Resultaten uit dat onderzoek kun je niet zomaar op microdoseren toepassen.
Het bewijs dat microdoseren psychische klachten effectief vermindert, is voorlopig beperkt en niet overtuigend. Twee dubbelblinde, placebogecontroleerde studies, verschenen in Neuropharmacology in 2026, vonden geen betrouwbare verbetering van de onderzochte cognitieve en emotionele uitkomsten boven placebo. Dat onderzoek verklaart niet precies wat er bij mij gebeurde. Lees de studie.
Ook over veiligheid blijven vragen bestaan, vooral bij langdurig gebruik. Psilocybine kan onder meer angst, misselijkheid en een verhoogde hartslag of bloeddruk veroorzaken. Risico's hangen mede samen met iemands gezondheid, andere middelen en de omstandigheden. Het Amerikaanse NCCIH geeft aan dat de veiligheid en effectiviteit van microdoseren nog onduidelijk zijn. Informatie van het NCCIH.
Een persoonlijke tekst in België
Psilocybine en psilocine zijn in België gereglementeerde psychotrope stoffen. Recreatief bezit en aanschaf zonder de vereiste wettelijke toelating zijn verboden. Een kleine dosis maakt deze middelen niet vrij verkrijgbaar. Belgisch wettelijk kader bij het FAGG.
Ik bied geen middelen, psychedelische sessies of behandelingen met psilocybine aan. Mijn individuele lichaamsgerichte coaching vindt zonder psychedelische middelen plaats.
Wat waardevol kan zijn
Ik geloof niet in één universele oplossing. Niet in medicatie die voor iedereen alles oplost, niet in psychedelica, en ook niet in één bepaalde therapievorm.
Bepaalde ervaringen kunnen wel waardevol zijn. Ook als ze tijdelijk zijn. Ook als we niet precies weten wat hun langdurige effect is. Voor mij horen verlichting, sociaal contact en een paar uur meer ruimte evengoed bij de kwaliteit van het leven. Daarnaast blijven mijn vragen bestaan.